Tien voorlichters voor elke journalist

Het aantal persvoorlichters, pr-functionarissen en communicatie-adviseurs, zo lees ik in nrc next, is veel groter dan tot nu toe werd aangenomen. Anno 2010 zijn minstens 150.000 voorlichters, pr-medewerkers en andere communicatiespecialisten actief, tegenover 15.000 journalisten. Dit blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Amsterdam (UvA). De verhouding in zes jaar tijd veranderd van één op vier in één op tien.

Behalve met het verstrekken van informatie en het op de nieuwsagenda krijgen van eigen onderwerpen houden persvoorlichters zich bezig met de beeldvorming in de media van hun bedrijf, instelling of ministerie. De communicatiebranche kent vele functies; van nieuwe mediaspecialist tot medewerker protocol (organisator van bezoeken van delegaties).

Vorige week in mijn interview met Henk, leider van de propagandamachine van ons vak, zei ik tegen hem dat ik af en toe gewoon geen zin had om aandacht aan hun activiteiten te geven, omdat het allemaal zo perfect voorgekookt was, dat er geen lol mee aan was om ook mee aan de leiband van zijn machine mee te lopen. Henk moest daar hard in lachen en vond dat een van de beste complimenten die hij ooit gehad had.

Het gaat allemaal niet zoals je dat zou willen

Vespa komt graag bij me liggen in het kapelletje. Snor snor. En nu? Kom Vespa, gaan we samen een rune trekken. We trekken uit het roodfluwelen zakje de Nauthiz. Deze rune staat voor: 'In nood verkeren, tegenspoed of tegenslag, én voor de volharding om door te zetten en voor reserves aan innerlijke kracht. De Nauthix adviseert geduld - een leerervaring, hoe onplezierig die ook is. U krijgt het niet makkelijk. Probeer de problemen een voor een op te lossen. Als u dit lukt, zal u ook het gevoel hebben dat u iets bereikt heeft. Dan wordt U de baas weer over uzelf en zult u in de toekomst beschikken over de kracht en de ervaringen die u in deze situatie heeft opgedaan.'

Tip & tools:
- Als je een positieve instelling hebt zullen de moeilijkheden en tegenslagen maar van korte duur zijn.
- De noodzaak om je te beperken staat buiten kijf.
- Er zijn stagnaties, redenen om je plannen nog eens nauwkeurig te overwegen en misschien te herzien.
- Wees niet ontevreden.
- Blijf vol goede moed en uithoudingsvermogen.
- Het gaat allemaal niet zoals je dat zou willen, maar het heeft geen zin om er tegen te vechten.
Er gebeurt toch wat moet gebeuren, probeer het met trots en doorzettingsvermogen het hoofd te bieden.
- Noodzakelijke veranderingen.
- Zoek een harmonieuze manier om een leegte in uw leven te vullen. Concentreer uw hart en geest op het probleem en uw geest zal u naar een oplossing leiden.
- Vertragingen en beperkingen in zaken.
- Aankondiging van ziekte.
- Vastberadenheid om een probleem nader te bekijken, zodat tegenslag overwonnen kan worden.

Verstrippen

Eindelijk weer eens naar de kerk, de Nicolaaskerk bij het CS. Hier in Oost is geen kerk meer. Tussen de huizen van de Indische buurt zie je wel een fantastische koepel, maar dat wás de Majellakerk. Die is al vele jaren geleden verbeurd aan het IIAV, het archief van de vrouwenbeweging. De wijk is in de loop der jaren al zijn katholieken kwijtgeraakt. Aan het begin van de Zeeburgerdijk is alleen nog een onooglijk zaaltje waar een kruis en de naam Gerardus Majella op staat. Volgens de website zijn daar nog enkele oudere Surinaamse en Indische dames lid van. Ik ga maar weer naar de H. Mis van 10.30 uur in de Nicolaaskerk. De vorige keer was met Pasen (en met regen). De priester wijdde schuldbewuste woorden aan de seksschandalen.

Vandaag is het Sacramentsdag. Kinderen doen hun eerste communie. Een Nederlands meisje en haar Portugese nichtje, twee dikke Chinees-Surinaams broertjes, een pikzwarte Surinaamse jongen in een heel straf zwart pak met zwarte lakschoenen, kortom: een bont gezelschap. Het is allemaal bijzonder aandachtig, hartverscheurend en vertederend. Het lijkt me echt weer een dag voor iconen. Achter het altaar hangen drie kleurige mozaïeken, waarvan een met een pauwblauwe pauw, die ik graag wil maken. Aan de koster vraag ik of ik even achter het altaar mag, om er een foto van te maken, maar dat mag niet, dat plekje is heilig. Tenminste zo op zondag. Ik mag wel een keertje door de week komen, zegt ie, maar niet nu.

Het is ook een beetje een heksenketel, want de Spaanse Mis van 13 uur staat er ook aan te komen, en daar zijn nog veel meer meisjes in witte jurkjes die Eerste Communie gaan doen. Daar zijn veel wulpse moeders bij, die met dochtertje en mijn-verlosser-hangt-aan't-kruis op de foto willen. Eigenlijk draait het allemaal om de wulpse moeders. Dat dit Amsterdam is.

Thuis ga ik klooien met de icoon en stiften en waterverf. Het verstrippen van de kerkelijke kunst. Waarom is dat toch zo leuk?

Onze Eerste Wijnproeverij

Lees een heel geestige Nicolaas Klei: Van Druif tot Dronk en weet nu zeker dat de meeste wijnkennis je reinste opschepperij is, en toch ook weer helemaal niet. Klei is zeer onderhoudend. Iemand om uit vóór te lezen.

Op mijn verjaardag kreeg ik van Karen (wijnkenner) drie wijnen die me door het kaartje dat er aan hangt zo speciaal lijken dat ik ze haast niet durf te openen. Maar Nicolaas Klein zegt dat je elke wijn elke dag moet kunnen openen, als je hem maar in goed gezelfschap en in/uit een goed glas leegdrinkt. Aan deze Gewurztraminer (Meyer-Fonné, 2007) heeft Karen een kaartje gehangen met de tekst 'aromatisch, zwoel, lekker bij Thais eten en blauwe kaas.'

Kom, we gaan wijnproeverij oefenen. Formuleer wat je ruikt, wat je proeft, wat je associeert. Probeer woorden te vinden. 'Kruidig', probeert Bobby, 'zoet...' Ik vind hem al geslaagd. En de wijn ook.

De firma Meyer-Fonné zit in de Elzas.

Dom

Anneke en ik zitten op de galerij, bespreken Leven en Werk, met uitzicht op de Dom. Ze begint op enig moment over de toren en de kerk. Die staan los. Ze vertelt over een storm in pak 'm beet 1674 en ik realiseer me dat ik me nog nooit afgevraagd heb waarom de toren en het schip van de Dom niet aan elkaar vast staan. Is gewoon een feit. 'Dus je zit hier al drie jaar naar de Dom te kijken zonder je af te vragen...' Inderdaad. Nu ik er bij stilsta is het hoogstmerkwaardig.

Gelukkig hebben we Wikipedia: 'De Dom van Utrecht is een markante gotische kerk in het midden van Utrecht. Zij werd vanaf 1254 gebouwd als de kathedraal van het bisdom Utrecht. Sinds 1580 is de kerk protestants. De 112,32 meter hoge Domtoren is de hoogste kerktoren van Nederland en het hoogste gebouw van Utrecht. Van de kerk resteren tegenwoordig slechts het koor, het dwarsschip en de toren. Het schip stortte in bij een tornado in 1674. De Domtoren wordt sindsdien door een plein van de kerk gescheiden. Ondanks het ontbrekende schip en de ernstige vernielingen die de overgang naar het protestantisme rond 1578-1580 met zich meebracht, is de Dom een van de belangrijkste gotische monumenten in Nederland.'

En het KNMI: 'Meteorologen en geschiedkundigen hebben uitgebreid onderzoek gedaan naar de weersomstandigheden die deze ramp hebben veroorzaakt. Het noodweer maakte zoveel indruk dat menig dagboekschrijver er uitgebreid aandacht aan heeft besteed. Uit reconstructies blijkt dat sprake moet zijn geweest van een zware windhoos, ook wel tornado genaamd. De onweersbui, met de smalle verwoestende slurf van de hoos, is in het centrum van Utrecht is waarschijnlijk langs de Oude Gracht dwars over het middenschip van de Utrechtse Dom getrokken. Daarbij zijn de windsnelheden van naar schatting 150 km/uur opgetreden.'

- Het KNMI over de tornado van 1674

De schandpaal

In Trouw een goed lang mea culpa-verhaal van journaliste Iris Pronk over haar kritiekloze stuk in de krant destijds over het meisje Maria Mosterd, het meisje dat een boek schreef over haar jaren met een loverboy. Toen Meisje en Moeder Mosterd de school aangeklaagd hadden wegen slechte verzuimadministratie had ze allemaal gebeld: de school die het spijbelen van Meisje Mosterd niet gemeld zou hebben, andere loverboyslchtofers, hulpverleners, de moeder... Nooit had ze bedacht dat het allemaal wel eens niet waar was. De rechtbank wees uit dat de school wel een keurige verzuimadministratie had gehad en dat meisje Mosterd bijna altijd in de klas had gezeten.

Ach, u zult het allemaal wel gevolgd hebben. Zelf heb ik het eerlijk gezeg met maar een half oog gevolgd, het kwam langs zoals zoveel nieuws langkwam. Al die opwinding in de media, ik kan me er niet altijd over alle kwesties even druk maken.

Dit stuk lees ik echter wel met interesse, omdat deze journaliste aan zelfreflectie doet. Dat er bij haar geen bel ging rinkelen en waarom niet. Journalistiek is ook maar een vluchtig vak. Mensen denken vaak dat journalisten diep gaan en alles weten, maar dat is vrees is maar een paar gegeven en dan ook alleen maar bij de onderwerpen waarin ze zich echt verdiept hebben. Dat Iris Pronk het allemaal kritiekloos geloofde had er, zegt ze, mede mee te maken dat het boek bij een gerenommeerde uitgeverij was uitgebracht. En dat mensen graag slachtoffer geloven.

Maar ze vindt het ook weer erg dat Meisje Mosterd nu zo aan de schandpaal wordt genageld. Ze zou niet zo diep vallen als de journalistiek niet zo groot had gemaakt. Mea Culpa. Ze kan niet garanderen dat het niet weer gebeurt.

Koefnoen

Aanstaande 5 juni, 20.30 uur, Nederland 1, komt het satirische Avro-programma Koefnoen met een verkiezingsspecial. 'Paul Groot en Owen Schumacher proberen Henk en Ingrid, en alle andere zwevende kiezers, bij wie het water tot de lippen staat, het beslissende duwtje te geven. Een soort kieswijzer, maar dan met humor. En zonder computer. En minder concreet.'

Ergens is van de week een filmpje getoond waarin ze Jan JP Balkenende en Jack de Vries spelen. Het is even zoeken, maar gevonden. Het was in Shownieuws, SBS6. Wie zich al vast wil verheugen... Het wordt vast fijn.

Het Shownieuwsfilmpje is te zien op de site van SBS: (men bijte zich even door de reclame heen).