De eerste dag rust

Lees eerst maar eens in het gras mijn eerste boek uit, 'De IJsprinses'. Zo'n 'dwarsligger' past in je holle kies, maar telt wel 670 pagina's. Een echte Zweedse thriller die speelt in een dorp hier aan deze kust, dat lijkt me om te beginnen wel gepast leesvoer. Alle moderne vraagstukken komen erin voor: vrouwenmishandeling, alcoholisme, pedofilie, drugs, klasseverschillen... Echt wel spannend.

Dan gaan we Lysekill maar eens in om - vooraf aan Argentinië - Duitsland - even naar andere slaapmatjes en tenten te kijken, maar - zeggen we mild - het heeft geen haast. Ik wil wel kamperen, zie er de charme van in, maar als het kan toch wel minstens een tweekamertent.

Lysekill is pittoresk. In de haven zwemt de jeugd, maar er is ook een witommuurd koudwaterbad, waar - na nieuwsgierige inspectie - naakt gerecreëerd wordt. Mannen en vrouwen gescheiden, dat dan weer wel.

Kamperen

Er zijn wat vraagstukken rond het kamperen. Van oorsprong is Bobby van de fietsvakanties met trekkerstentje terwijl ik liefst een bungalow huur met minstens drie kamers. Deze vakantie proberen we zijn trekkerstentje. Ik heb alleen de bolide en een luchtbed ingebracht. En mijn koffer en tien boeken. Als er dan al niet zoveel ruimte IN de tent is dan moet je die eromheen creëren.

Het is een mooie vriendelijke camping met ' morgens verse broodjes en twee minuten lopen van het fjord.

Lysekill

De tent staat. Het oppompen van het luchtbed met een ouderwetse voetpomp is een heel gedoe, maar een nieuwe pomp uit de plaatselijke sportwinkel biedt uitkomst. Dan kijken we Nederland-Brazilië in café The Old Inn in Lysekill. De meeste Zweden lijken voor Brazilië. Als ik dit schrijf is het de 35e minuut en het is onverdraaglijk spannend. Dat wordt nog wat, het thema WK.

Valkommen

Na een geweldig verrukkelijk vijfgangenbuffet op de boot (we weten ons te beheersen tot de toetjes. Bij Bobby schiet de slagroom uit, bij mij de chocolademousse) slapen we een verkwikkende slaap in de stikdonkere binnenhut en dan is het alweer de volgende dag en rijden we de E6 richting Oslo. Eerste kopje koffie in Ljungskille. Restaurant De Kerktoren. Valkommen. Ik heb een vertaal- app gedownload (gratis) met een stemmetje dat het voordoet (2,59 €). Hoef ik het niet steeds aan Bobby te vragen. Hij is cum laude in het Scandinavisch afgestudeerd dus hij doet niet liever dan kopjes koffie bij de mensen bestellen.

Kiel

Ter hoogte van de Duitse grens bedenk ik dat een autorit door Duitsland en Denemarken toch wel mijl op zeven is en bel ik StenaLine of er nog plek is. Er is plek. Voor je het weet heb je
geboekt. Voor half zes inchecken is nog een hele opgave, maar het is volbracht. De bolide staat op dek 5D. We hebben een hut op dek 8 en hEt zonnedek is op dek 11. Nu kan het grote lezen beginnen. Tien boeken heb ik gisteren gekocht bij Selexyz Scheltema. Drie daarvan zijn 'dwarsliggers'. wat zijn die mooi. Daar ga ik mee beginnen: 'IJsprinses', een zogeheten literaire thriller van Camilla Lackberg (a Umlaut).

Afscheid

Voor het vertrek nog even langs bij de Stadsschouwburg voor het Afscheid van Henk. Ik kan niet wegblijven bij het afscheid van Henk. Iedereen zal er zijn en daar hoor ik bij. Leo! Met Leo ga ik op de foto met een kartonnen Henk. En in de zaal twitter ik me een ongeluk. Wat kan dat toch leuk zijn, twitteren.

Vandaag is mijn grootste genoegen twitteren over de staatssecretaris van Cultuur (Marja van Bijsterveldt) die een veel te lange speech opleest, geschreven door een ambtenaar-met-humor, en dan eindelijk de verlossende woorden spreekt: 'Ik moest maar eens gaan afronden'. Het duurt dan nòg tig minuten tot ze tot het Lintje overgaat. Er wordt meegelezen, meegetwitterd, mensen reageren meteen.

However. Graag had ik de foto van Leo en mij met kartonnen Henk hier geplaatst, maar het Afscheid is nog in volle gang en de foto's zijn nog niet geüpload. Ze zullen te zien zijn op http://www.hetafscheidvanhenk.nl/ (tijdcode 14.57). Dat wordt dan over drie weken, tenzij ik in Scandinavië een internetcafé vind. Maar we gaan kamperen. Ik mag blij zijn als ik een stopcontact vind om mijn apparaten op te laden. 'Ik wil op een "caravanplek" hoor', hoor ik mezelf zeggen, 'een kampeerplek met stopcontact'. En ik meen het.

Hoedenplank

Auto inpakken. Hoedenplank. Heb ik dat weer! Waar is de hoedenplank? Even bellen. Bobby, toen jij zaterdag die twee loodzware marmeren parasolvoeten uit de auto tilde, zat er toen een hoedenplank in de auto? 'Geen idee', zegt Bobby. 'Heb je hem er uit gehaald en niet terug gezet?' 'Geen idee', zegt Bobby, 'maar nu je het zo vraagt, ik herinner me wel vaag dat ik zo recht in de auto keek. Maar ik weet het niet.'

Ik ook niet. Zou ik de hoedenplank bij de Kwantum in Emmen hebben laten staan, want ik moest na het inladen van de parasols en de voeten zo nodig een foto maken. Ben ik vervolgens gewoon weggescheurd? Kwantum Emmen bellen valt niet mee, want je moet door een 0900-nummer en vele keuzemenu's, maar uiteindelijk kom ik bij een onvervalst Emmens accent terecht. 'Jae hoor, die staat in het magazijn. Achter slot en grendel.'

Is me ook wat moois. Gaat de tocht naar Scandinavië via tussenstop Emmen. Ik weet ook werkelijk èlk onderwerp naar Emmen te brengen.