Met kerst hebben we een doos wijn gehad van een boekhandel in het oosten des lands. Boekenwijn. Op elke wijn staat een sticker met aanbevolgen boeken. Lollig. Je hebt gelijk gespreksstof. We doen een proeverij bij het afscheid van weer een collega en welkom van een nieuwe. Vinnie was dit keer aan de beurt voor het feestje en heeft een barbecue op zijn weidse terras georganiseerd.Met prachtige kwarktaart na. Het is wel even zonnig, maar al gauw wordt het steenkoud. We krijgen allemaal een dekentje over.
Sinds donderdag woont Nichtje bij mij. Ik heb mijn werkkamer voor haar ontruimd en ik computer nu in mijn kapelletje. Zij vult het huis met meisjesdingen.
We laten elkaar helemaal vrij, bezweren we elkaar, maar gisteren hebben we gelukkig samen gegeten. En na het eten hebben we haar schoenenverzameling gekeurd. Van de vijftien paar schoenen heeft ze er twee weggedaan.
Gisteren heeft ze ongevraagd een klerenkast gebouwd in het klushok, in Bobby's kamer, giechelde ze stout.
Ze heeft ook heel veel toiletspullen en elke ochtend geurt het huis naar meisje. Ik vind het leuk.
Opeens denk ik: Ik moet naar Schagen. Ik ben nog nooit in Schagen geweest. Ik weet niet eens precies waar het ligt. Ergens in de kop van Noord-Holland. Het is een dwingende gedachte. Eigenlijk was-ie er al weken. Dus ik bellen, ik ben welkom en zo ga ik ineens naar Schagen. In tegenstelling tot mijn verwachting is het een heel pittoresk stadje, met een marktplein met een prachtige kerk, een slot, historische gevels, veel terrassen, leuke winkels....
Er is iemand in Schagen die zich miskend voelt en ik heb het gevoel dat zij gelijk heeft en dat ik een onterechte blinde vlek heb gehad voor Schagen. En niet alleen ik.
Het is ca een uur rijden naar Schagen, maar het voelt echt verder. Ik krijg twee koppen cappuccino, een uur aandacht, en een heel gezellige middag. Excuus, zeg ik wel drie keer. En: ik kom terug.
Een avondje 'Miserere' van Gregorio Allegri (1582 - 1652). Prachtig dramatisch. Allegri was een Italiaans priester en componist van kerkmuziek uit de barok, die magnificats, motetten en andere kerkmuziek componeerde. Zijn bekendste werk is dit Miserere (en dat zou Psalm 51 zijn). Het wordt jaarlijks op Goede Vrijdag in de Sixtijnse Kapel uitgevoerd.
Volgens sommige bronnen zou Allegri een castraat zijn geweest, en zou zijn 'Miserere' voornamelijk voor castraten geschreven zijn. Maar hij werd aangewend als tenor, dus kon hij geen castraat zijn. Op afbeeldingen staat hij meestal ook met een baard, en indien hij castraat was geweest, zou hij nooit een baard hebben kunnen krijgen.
Nu we toch bezig zijn, dan ook maar de psalm in kwestie opgezocht. Het psalmboek is als zodanig toch een soort jaarthema.
Psalm 51
1 Voor de koorleider. Een psalm van David,
2 toen de profeet Natan hem had bezocht, nadat hij met Batseba geslapen had.
3 Wees mij genadig, God, in uw trouw, u bent vol erbarmen, doe mijn daden teniet,
4 was mij schoon van alle schuld, reinig mij van mijn zonden.
5 Ik ken mijn wandaden, ik ben mij steeds van mijn zonden bewust,
6 tegen u, tegen u alleen heb ik gezondigd, ik heb gedaan wat slecht is in uw ogen. Laat uw uitspraak rechtvaardig zijn en uw oordeel zuiver.
7 Ik was al schuldig toen ik werd geboren, al zondig toen mijn moeder mij ontving,
8 maar u wilt dat waarheid mij vervult, u leert mij wijsheid, diep in mijn hart.
9 Neem met majoraan mijn zonden weg en ik word rein, was mij en ik word witter dan sneeuw.
10 Laat mij vreugde en blijdschap horen: u hebt mij gebroken, laat mij ook juichen.
11 Sluit uw ogen voor mijn zonden en doe heel mijn schuld teniet.
12 Schep, o God, een zuiver hart in mij, vernieuw mijn geest, maak mij standvastig,
13 verban mij niet uit uw nabijheid, neem uw heilige geest niet van mij weg.
14 Red mij, geef mij de vreugde van vroeger, de kracht van een sterke geest.
15 Dan wil ik verdwaalden uw wegen leren, en zullen zondaars terugkeren tot u.
16 U bent de God die mij redt, bevrijd mij, God, van de dreigende dood, van de dreigende dood. en ik zal juichen om uw gerechtigheid.
17 Ontsluit mijn lippen, Heer, en mijn mond zal uw lof verkondigen.
18 U wilt van mij geen offerdieren, in brandoffers schept u geen behagen.
19 Het offer voor God is een gebroken geest; een gebroken en verbrijzeld hart zult u, God, niet verachten.
20 Wees Sion welgezind en schenk het voorspoed, bouw de muren van Jeruzalem weer op.
21 Dan zult u de juiste offers aanvaarden, offers in hun geheel verbrand, dan legt men stieren op uw altaar.
In Elsevier een interview met meisjesboekenschrijfster Francine Oomen. Ooit gaf ik haar boek Hoe overleef ik mijn ouders - en zij mij aan Jongste Nichtje. Ik noemde haar naam geloof ik ook nog eens bij het blog over Wild Breien te Artis, waar ik tot mijn spijt niet bij kon zijn wegens een weekje weg. Oomen heeft momenteel last van een writers block, zo lees ik in Elsevier.
Ze is 51, lees ik ook. Zou je haar niet geven. Ik lees: 'Je zit gewoon in de overgang, zei mijn vriendin.' Een zin die tot mijn verbeelding spreekt. Een kibbelend vriendinnenstel. 'Nietes. Jij zit zélf in de overgang. Kijk hoe humeurig jíj bent. Hoe jij over sommige mensen tekeer kunt gaan!'
Haar streven is nu gracieus ouder worden. Daar heb ik nou nog nooit naar gestreefd. Maar ja, wie gracieus is wil dat blijven. 'Niemand wil oud, krakkemikkig en onaantrekkelijk zijn', zegt ze. 'Maar wat er natuurlijk achter zit: je wilt gewoon niet dood, maar midden in het leven staan. Gracieus ouder worden is heel erg moeilijk, een uitdaging, zullen we maar zeggen. De opdracht aan mezelf is nu accepteren en observeren. En niet hypochonderen.'
Avondje de film 'Johan' van Nicole van Kilsdonk uit 2005. Huub Stapel speelt Rinus Dros die zijn tien zoons (dochters heeft hij niet 'gescoord') naar voetballers heeft genoemd. De elfde moet de bekroning worden en krijgt de naam Johan. Daarmee heeft vader Dros zijn elftal Texelse Boys compleet.
Helaas voor pa blijkt Johan een moederskindje dat liever meebrult met Julien Clerc dan dat hij voetbalt. De muziekfan raakt uit de gratie bij pa en wordt niet serieus genomen door zijn voetballende broers. Dat echt een probleem wanneer Johans moeder jong overlijdt, nog wel op het moment dat Van Basten scoort tegen Rusland, op het EK van 1988.
Na de begrafenis staat Johan er alleen voor. Hij leeft pas weer op wanneer er een buurmeisje arriveert die zijn liefde voor Julien Clerc deelt. Maar ook Johans streberige broertje Johnny (Johnny de Mol) voelt ook wel voor de blonde buurmeid Evy. Met gemene trucs waar je op het voetbalveld minstens geel voor zou krijgen weet hij Evy van Johan los te weken en voor zichzelf te winnen.
Johan - geschreven en geregisseerd door een vrouw - is een redelijk geslaagde feelgood-film die het proleterige voetbalklimaat vet op de hak neemt. Aangezien Johnny Evy onder valse voorwendselen heeft binnengehaald moet hij vroeg of laat zijn verdiende loon krijgen. Voorspelbaarheid hoort bij het genre romantische komedie, maar er wordt aanstekelijk geacteerd, én gevoetbald, én gemusiceerd.
Te Utrecht is het Festival Oude Muziek losgebarsten. Ik ga naar een concert met vesperpsalmen, antifonen en motetten, van de componist Tomas Luis da Victoria (1548-1611), een van de grote Spaanse componisten van de Renaissance. Op zijn zeventiende vertrok hij naar Rome, waar hij sterk onder invloed stond van Palestrina. Maar Victoria's muziek is gekruid met dissonanten, en dat maakt hem herkenbaar als Spaans componist.
Het solistenkwartet La Colombina, met onder meer de sopraan Raquel Andueza, bestaat slechts uit vier zangers. Het brengt een aantal psalmen uit een manuscript dat, hoewel Victoria's auteurschap onomstotelijk vaststaat, niet op zijn officiële werkenlijst staat. Het merendeel van zijn muziek werd tijdens zijn leven uitgegeven in Rome, maar deze psalmen zijn buiten de boot gevallen.
La Colombina brengt ze hier in de volgorde van een vesperdienst. Bijzonder is de enkelvoudige bezetting van La Colombina. Door de kleine bezetting klinkt deze muziek lang niet zo cerebraal als in andere uitvoeringen.
Het is prachtige meditatieve muziek. Het gaat maar door, er is geen dramatische opbouw van het programma, maar je komt in een bijzondere eindeloze sfeer terecht.
Met kerst hebben we een doos wijn gehad van een boekhandel in het oosten des lands. Boekenwijn. Op elke wijn staat een sticker met aanbevolgen boeken. Lollig. Je hebt gelijk gespreksstof. We doen een proeverij bij het afscheid van weer een collega en welkom van een nieuwe. Vinnie was dit keer aan de beurt voor het feestje en heeft een barbecue op zijn weidse terras georganiseerd.Met prachtige kwarktaart na. Het is wel even zonnig, maar al gauw wordt het steenkoud. We krijgen allemaal een dekentje over.
